ب [ رَبَّى ] رَبَّاهُ بپَرْوَرْدش 6 غذاه [ عَبَّى ] عَبَّى الجَيْشَ بياراست لشكر را 6 بساخت لشكر را ، هيّأه فى مواضعه [ لَبَّى ] لَبَّاه لبيك كفت او را ج [ رَجَّى ] رَجَّاهُ اميد داشت او را [ زَجَّى ] زَجَّى الأَيَّامَ بكذرانيد روزها را [ سَجَّى ] سَجَّى المَيِّتَ بپوشانيد مُرده را 6 مُرده را پيچيد در جامه [ نَجَّى ] نَجَّاهُ برهانيد او را [ هَجَّى ] هَجَّى الحُرُوف هجا كرد حرفها را ح [ ضَحَّى ] ضَحَّى بشاةٍ كوسفند قربان كرد و هي الأُضْحِيَّةُ قربانى 6 الضَّحِيَّةُ و الأَضْحَاةُ و الأُضْحِيَّةُ واحد الأَضَاحِيِّ و الضَّحَايَا و الأَضْحى جمع [ نَحَّى ] نَحَّاهُ عَن مَوْضِعِهِ دور كردش از جاى خود خ 6 [ جَخَّى ] جَخَّى الشَّيْخُ أي انْحَنَى و فى الحَدِيث جَخَّى فى سُجُودِهِ أي مدَّ ضَبْعَيْهِ و تَجَافَى عن الأرض [ سَخَّى ] سَخَّى نَفْسَهُ و بِنَفْسِهِ عن الشَّىْءِ دل برداشت از چيزى د [ أَدَّى ] أَدَّى إِلَيْه الدَّيْنَ كزارد بوى وام را و هو الأَدَاءُ كزاردنِ وام [ رَدَّى ] رَدَّاه بردا پوشانيدش 5 ردا بر دوش افكندش [ صَدَّى ] صَدَّى بِيَدَيْهِ دست بر دست زد 7 دو دست بهم زد [ عَدَّى ] عَدَّاهُ كذرانيد او را 5 يكى بديكر كردانيد ، بدَله [ غَدَّى ] غَدَّاهُ چاشت داد او را 7 پرورانيدش [ فَدَّى ] فَدَّاهُ كفت جُعلْتُ فداك 5 قال فديتُك ر [ ذَرَّى ] ذَرَّى الطَّعَامَ بباد داد كندم را [ عَرَّى ] عَرَّاهُ بُرهنه كردش ز [ عَزَّى ] عَزَّاهُ صبر فرمود او را 5 تعزيت داد او را 7 شكيبائى كردش و هو العَزَاءُ صبر 7 شكيبائى س [ أَسَّى ] أَسَّاهُ مترادف [ دسَّى ] دَسَّاها بپوشيد او را [ مَسَّى ] مَسَّاك اللَّهُ بخَيْرٍ بكذراناد بر تو شب را خداى بخير 7 شبانكاه رساناد به تو خداى بخير [ نَسَّى ] نَسَّاهُ الشَّىْءَ فراموش كرد از وى چيز را 5 از يادِ او ببُرد چيز را ش [ عَشَّى ] عَشَّاهُ آش شام دادش [ غَشَّى ] غَشَّاهُ الشَّىْءَ بپوشانيد بر وى چيز را [ مَشَّى ] مَشَّاهُ روانيد او را 5 براند او را و مَشَّى بِنَفْسِهِ خود برفت ط [ غَطَّى ] غَطَّاهُ بپوشانيدش 6 پوشيد ويرا ف [ صَفَّى ] صَفَّاهُ ويژه كردش [ عَفَّى ] عَفَّى على أَثَرِهِ نابديد كرد پى ويرا [ قَفَّى ] قَفَّى بِهِ على أَثَرِهِ ببُردش بر پى او ق [ لَقَّى ] لَقَّاهُ الشَّىْءَ بنمود او را چيز را 6 بينا كردانيد او را چيز را 7 پيش او آورد چيز را [ نَقَّى ] نَقَّاه باك كردش 6 نظّفه ك [ بَكَّى ] بَكَّاهُ بكريانيد او را و بَكَّى بِنَفْسِهِ خود بكريست [ ذَكَّى ] ذَكَّى پير شد 6 أسنَّ و هو المُذَكِّي پير و ذَكَّى الذَّبِيحَةَ بِسْمِلْ كرد قربانرا 6 كلو بريد قربانى را و هي الذَّكَاةُ بِسْمِل 6 الذِّبْح 7 كلو بُريده [ زَكَّى ] زَكَّى المالَ زكات داد مالرا و زَكَّى نَفْسَهُ بستود خود را 6 مدَحها ل [ جَلَّى ] جَلَّى الشَّىْءَ پيدا كرد چيز را 5 أَظْهره 6 كشَفه [ حَلَّى ] حَلَّاهُ وصف كرد نشان روى او را 5 وصف كرد حِلْيَهء او 7 نشان كرد رويش را و حَلَّاهَا حُلى نهاد برو 6 پيرايه نهاد بر زن [ خَلَّى ] خَلَّى سَبِيلَهُ رها كرد او را 7 راه دادش [ صَلَّى ] صَلَّى عَلَى النَّبِىِّ درود داد بر پيغمبر و صَلَّى للَّهِ نماز كرد خداى [ خَلَّى ] خَلَّى عَنْهُ رها كرد او را [ دَلَّى ] فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ هر دو را نزديك آورد بفريفتن [ سَلَّى ] سَلَّاهُ از غم بيرون كرد او را م [ دَسَّى ] دَسَّاهُ خون‌آلود كرد او را [ سَمَّى ] سَمَّاهُ كَذَا و بِكَذَا نام نهاد بر وى فلان چيزى [ عَمَّى ] عَمَّى الخَبَرَ پوشيده كرد خبر را 6 شبَّهه عليه [ نَمَّى ] نَمَّى الخَبَرَ غمزه كرد خبر را ن [ ثَنَّى ] ثَنَّى الشَّىْءَ دو تا كرد چيز را و هي المَثَانِي سورة الحمد 5 سورة الفاتحة [ عَنَّى ] عَنَّاهُ برنجانيد او را [ غَنَّى ] غَنَّاهُ سرود كفت او را [ مَنَّى ] مَنَّاهُ الشَّىْءَ بآرزو آوردش چيز را 5 بآرزو